slawistyka Polska_Akademia_Nauk
Aktualności
Instytut
Zakłady
Centrum Slawistycznej Informacji Naukowej
Pracownicy
Kierunki badawcze
Projekty naukowe
Współpraca naukowa
Studia doktoranckie
Konferencje
Wydawnictwo SOW
Instrukcje wydawnicze
e-księgarnia
Biblioteka
Periodyki
e-Publikacje
Adeptus e-pismo
Użyteczne linki
Uczeni z kręgu IS PAN
Archiwalia
 
Kontakt
Dane adresowe

Instytut Slawistyki PAN
ul.Bartoszewicza 1b/17
00-337 Warszawa
tel./fax 022 826 76 88

022 828 44 75
Ten adres e-mail jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć

Polska Akademia Nauk
Współpraca
cc_pion3
RCIN

Nowości SOW
Gościmy
Odwiedza nas 23 gości
Zaproszenie do lektury Drukuj Email

Wierzenia Prasłowian

Jakub Zielina 

 Wydawnictwo Petrus
Rok wydania: 2011

Książka obejmuje zagadnienie rekonstrukcji obrazu prasłowiańskich wierzeń z wykorzystaniem źródeł historycznych, folklorystycznych oraz komparatystyki.

Pogańska religia Słowian stanowi jeden z najtrudniejszych obszarów badawczych religioznawstwa, ponieważ wszystko jest w nim hipotetyczne. I nie może być inaczej, bo samo pochodzenie Słowian i czas ich przybycia do Europy Wschodniej i Środkowej stanowią przedmiot wielkiego sporu w nauce. A przecież od lokalizacji praojczyzny Słowian zależy pierwotny kontekst kulturowy religii Słowian. Jeśli racje mają zwolennicy teorii odrzańsko-dnieprzańskiej, to pierwotne wierzenia Słowian pozostawałyby w jakimś związku z wierzeniami Germanów, Celtów i Bałtow, zaś, jeśli nie mają racji i pierwotne siedziby Słowian znajdowały się np. nad środkowym Dnieprem, to takie związki byłyby wykluczone za wyjątkiem ewentualnego wpływu Bałtów - natomiast należałoby podobieństwa religijnego szukać w kręgu scytyjsko - sarmackim i ugrofińskim. A jeśli prawda jest po stronie zwolenników teorii środkowo - azjatyckiej, to religia ta musiałaby znajdować się w zasięgu przemożnych oddziaływań irańskich i ałtajskich. Niepewne są też dane dostarczone przez skąpe źródła historyczne (np. wśród nazw bóstw wymienionych w staroruskiejkronice Nestora Perun może być kalką nordyckiego Thora, lub bałtyjskiego Perkunasa, Chors i Simargł to imiona irańskie, zaś Mokosz jest boginią ugrofińską).

         Nie udało się też jak dotąd bezspornie wykazać, czy którykolwiek z bogów znanych nam ze źródeł pisanych był czczony przez wszystkich, a nawet przez większość Słowian, a w związku z tym czy kiedykolwiek istniał jakiś ogólnosłowiański panteon.

Co więcej nie ma też pewności ile reliktów przedchrześcijańskich wierzeń obecnych w kulturze ludowej Polaków, Czechów, Słowaków, Serbów, Bułgarów, Rosjan, Białorusinów i Ukraińców ma rdzennie słowiańskie pochodzenie, ponieważ każdy z tych ludów wchłonął tak wiele tradycji i obrzędów zastałych przez siebie pierwotnych mieszkańców tych terenów (np. romanizowanych i zhellenizowanych, oraz nie zhellenizowanych Ilirów i Traków na Bałkanach, ludów stepowych w Kotlinie Karpackiej, w Bułgarii i na stepach Ukrainy, Bałtów i Ugrofinów w strefie leśnej wschodniej Europy), że niezmiernie trudno oddzielić je od pozostałości stricte słowiańskich?

Pomimo tych wszystkich wątpliwości i trudności Autor odważnie podjął się próby przedstawienia i usystematyzowania wiedzy o osobowej treści pogańskich wierzeń religijnych Słowian i uczynił z niej temat książki.

(Z recenzji Wiesława Batora)

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »