tygodnik
rok I: 1933, Warszawa, red. Hanna Przewłocka. Po przerwie
wznowienie - nr1 (12), Warszawa, maj 1938, rok I (V), red. i wyd. Witold
Ipohorski-Lenkiewicz.
Granice
prowokacji, „Czerwona Róża” 1933, nr 1, 22 października, s.7
- o Biuletynie Polsko-Ukraińskim i negatywnej opinii Mirona Korduby nt. napisu
na mogiłach w Zbarażu: „o Polakach ziemi zbaraskiej którzy zginęli, śmiercią
męczeńska z rąk zdziczałych i obałamuconych Rusinów”.
Orędzie
metropolity Djonizego, „Czerwona Róża” 1933, 29 października, nr
2, s.5 - (po zajściach w Poczajowie metropolita Dionizy wyraził ubolewanie nad
wykorzystaniem cerkwi do akcji politycznych. Redakcja komentuje to mówiąc o wyższości
katolikowi, którzy nigdy nie posunęliby się do takiego kroku, nad prawosławnymi)
Skórewicz Ludomir, Twierdze
Monomacha, „Czerwona Róża” 1938, listopad, rok I (VI), nr 4(15), s.
6-8 - o sytuacji Polaków i polskości na Polesiu, zagrodzonej przez żydów i
Rosjan, a także Ukraińców i Białorusinów
Sztandar
w Poczajowie, „Czerwona Róża” 1933, nr 1, 22 października, s.6
- wzmianka o zajściach w poczajowskiej cerkwi, gdzie ukr. demonstranci wystąpili
z hasłami o derusyfikacji cerkwi, wciągając sztandar żółto-niebieski, co
wywołało sprzeciw i oburzenie redakcji.